IsraNed

Artikel door Khaled Abu Toameh vertaald door Isser.
Voor Israëlische Arabieren bestaat er geen apartheid.

Een Arabisch lid van de Knesset, die naar de VS en Canada reist om aan universitaire studenten en professoren uit te leggen dat Israël een apartheidsstaat is kan een hypocriet en leugenaar genoemd worden en veroorzaakt tevens enorme schade aan de belangen van zijn eigen Arabische kiezers en kiesgerechtigden.
Als Israël een apartheidsstaat is, wat doet deze Arabier dan in de Knesset?
Apartheid houdt toch in dat dit Knesset lid zich sowieso niet verkiesbaar kan stellen voor verkiezingen? Gelukkig kunnen Arabische burgers naar dezelfde stranden, restaurants en winkelcentra als joden in deze "apartheidsstaat."
Sterker nog ze kunnen zich verkiesbaar stellen en voor de eerste keer een minister (Ghaleb Majadlah) leveren. [Isser: en dat nog wel onder de *kuch* "extreem" rechtse Neyanyahu]


In deze "apartheidsstaat" beschikt de Arabische gemeenschap over een vrije media die veel Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook met afgunst aanzien. Ironisch genoeg, een Arabische krant in Haifa en Nazareth die een Israëlische licentie heeft geniet meer vrijheid dan de media die gecontroleerd worden door Hamas en Fatah en in de meest corrupte Arabische dictaturen.

Een andere ironie wil dat dit Arabische Knesset lid die klaagt over de "apartheid" meer privileges heeft dan de meeste Joden en Arabieren in Israël.

Als een parlementariër, heeft hij het recht dingen te doen die een gewone burger niet kan doen, grotendeels dankzij de immuniteit die hij geniet als een gekozen functionaris.

Dankzij zijn parlementaire immuniteit kan hij naar gebieden waar gewone Joodse en Arabische burgers geen toegang hebben. Dit Knesset lid, bijvoorbeeld, kan naar door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerde gebieden reizen die al vele jaren, niet meer toegankelijk zijn voor gewone Israëlische burgers. Dit Knesset kan de wet overtreden door naar vijandige landen als Syrië en Libanon te reizen voor openbare vergaderingen met Hamas en Hezbollah-leiders.

Het is waar dat de Arabische gemeenschap in Israël al een tijdje geconfronteerd wordt met echte problemen die met spoed moeten worden behandeld. Het grootste probleem is en blijft discriminatie door het etablissement, met name als het gaat om werkgelegenheid, infrastructuur en de toewijzing van publieke middelen en land.
Toch zijn de Arabische burgers niet bezig met afscheiding van Israël.
In plaats daarvan strijden ze voor integratie, gelijkheid, betere dienstverlening en behandeling. De Israëlische Arabieren zijn blij om in Israël te leven een Staat waar ze altijd een gemiddelde van 10 vertegenwoordigers in de Knesset hebben.

De rest van het artikel leest u hier